Prawo podatkowe nie ogranicza prawa stron transakcji leasingowej w dokonywaniu dowolnych zapisów w zawieranej umowie.

Jednak w momencie gdy spółka leasingowa podpisuje dokument, w których wynagrodzenie jest określone jako równowartość w PLN kwoty wyrażonej w innej walucie powstaje wątpliwość odnośnie zalet lub wad takiego sposobu spłaty rat leasingowych.

Przepisy podatkowe nie mówią wprost o umowach denominowanych oraz o sposobie wystawiania faktur dokumentujących spłatę rat leasingowych w przypadku takich umów.

Polski Związek Wynajmu i Leasingu Pojazdów (PZWLP) zwraca uwagę na to, że w przypadku umowy denominowanej należność tj. kwota do zapłaty przez kontrahenta jest wyrażona w PLN. W takich przypadkach uzasadnione wydaje się wystawianie faktur w złotówkach. Jednocześnie takie faktury mogą wyróżniać w kwoty w walucie obcej oraz wyliczenie kwot w PLN.

Polecamy: Nabycie samochodu poleasingowego

Z drugiej zaś strony nie ma przeciwwskazań, by leasingodawca wystawiał w takich przypadkach faktury w walucie obcej. Wówczas z chwilą dokonania przez leasingobiorcę zapłaty ewentualne różnice kursowe między kwotą należności a otrzymaną kwotą po przeliczeniu na złotówki nie mogłyby stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Eksperci PZWLP zaznaczają, że prostszym i wygodniejszym rozwiązaniem jest zawieranie umowy leasingu określającej należności w tej walucie zamiast umowy, w której kwota rat leasingowych wyrażona jest w walucie obcej.

Warto też pamiętać, że zgodnie z przepisami wykonawczymi do ustawy VAT w wystawionych fakturach również w fakturach dokumentujących należności w walucie obcej, kwota podatku musi być określona w PLN.

Polecamy: Samochód poleasingowy alternatywą dla małej firmy