Rozliczanie leasingu finansowego przez leasingobiorcę

Poświęcony leasingowi MSR 17 wskazuje na to, że przedstawianie w sprawozdaniu finansowym zobowiązań odnoszących się do przedmiotu leasingu w postaci zmniejszenia jego wartości nie jest właściwe. Dodatkowo, gdy w prezentacji bilansowej zobowiązań znajduje zastosowanie podział na zobowiązania krótkoterminowe oraz długoterminowe, to rozwiązanie to należy przyjąć także do zobowiązań leasingowych.

Polecamy: serwis Biuro rachunkowe

Dokonywanie określonych czynności pozostających w związku z leasingiem, do których należą m.in. działania podejmowane w celu zawarcia umowy leasingu, czy negocjacje, powoduje nierzadko ponoszenie początkowych kosztów bezpośrednich. Jeżeli możliwe jest ich bezpośrednie przypisanie do czynności dokonywanych przez leasingobiorcę, które zmierzają do zawarcia umowy, to wówczas powiększają one wartość leasingowanego składnika aktywów.

Wycena

Zgodnie z MSR 17 podczas rozliczania powinno nastąpić rozdzielenie minimalnych opłat leasingowych pomiędzy koszty finansowe oraz zmniejszenie niespłaconego salda zobowiązania. Co więcej, rozliczenie kosztów finansowych na okresy objęte czasem trwania leasingu musi nastąpić w taki sposób, aby uzyskana została stała okresowa stopa procentowa w odniesieniu do salda zobowiązania, którego nie spłacono. Warunkowe opłaty leasingowe podlegają obowiązkowi księgowania jako koszty w okresach, w których zostały poniesione.

Z uwagi na wymogi stawiane przez praktykę jest dopuszczalne, aby leasingobiorca stosował określone przybliżenia celem uproszczenia obliczeń podczas rozliczania kosztów finansowych na poszczególne okresy objęte okresem leasingu.