Podmiot i przedmiot umowy leasingu

Leasing jest to umowa nazwana, która polega na nabyciu przez jedną ze stron (leasingobiorcę) prawa do używania rzeczy, w zamian za ponoszenie świadczeń na rzecz drugiej strony umowy (leasingodawcę), która nabywa i oddaje ową rzecz do korzystania.

W przypadku umowy leasingu należy wskazać na istnienie trzech podmiotów. Należy do nich strona finansująca (leasingodawca) oraz strona korzystająca (leasingobiorca). Dodatkowo wskazuje się także na zbywcę.

Polecamy: Klasyfikacja leasingu

Leasingodawca

Zwany jest inaczej finansującym i przysługuje mu prawo własności do rzeczy, którą oddaje w odpłatne używanie przez korzystającego. Warto zwrócić uwagę, że następuje to na zasadach określonych w zawartej przez strony umowie. W praktyce leasingodawcą najczęściej jest przedsiębiorstwo, którego przedmiotem działalności jest zawieranie umów leasingu i występowanie w stosunkach prawnych po stronie oddającego do korzystania. W obrocie handlowym firmy takie występują między innymi w formie spółek z o.o., a zdecydowanie rzadziej usługi o takim charakterze świadczą producenci. W zależności od tego z jakim podmiotem w roli finansującego mamy do czynienia, droga do zawarcia umowy może wiązać się z bardziej lub mniej licznymi formalnościami do spełnienia.

Leasingobiorca

Określany jest także mianem korzystającego, z racji korzystania z przyznanych uprawnień. Leasingobiorca na podstawie zawartej umowy uzyskuje prawo do korzystania z rzeczy stanowiącej przedmiotu leasingu. Jednocześnie jest zobowiązany do zachowania określonych warunków.