Definicje w standardach dotyczących rozliczania leasingu

Na gruncie polskiego prawa mamy do czynienia z rozumieniem leasingu, które wprowadzone zostało za pośrednictwem Kodeksu cywilnego. Zgodnie z nim poprzez zawarcie umowy leasingu finansujący zobowiązuje się do m.in. nabycia rzeczy od oznaczonego zbywcy zgodnie z warunkami określonymi w tej umowie, a korzystający do zapłaty finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Międzynarodowe Standardy Rozliczeniowe wprowadzają dodatkowe definicje. Są to terminy o następującym znaczeniu:

Umowa leasingowa jest to umowa, na mocy której w zamian za opłatę lub serię opłat, leasingodawca dokonuje przekazania leasingobiorcy uprawnienia do użytkowania określonego składnika aktywów przez uzgodniony okres.

Polecamy: Przetarg na leasing

Leasing finansowy jest to taka umowa leasingowa, zgodnie z którą następuje przeniesienie całego ryzyka i pożytków wynikających z tytułu posiadania aktywów. Przeniesienie tytułu prawnego może, ale nie musi nastąpić.

Leasing operacyjny jest to taka umowa leasingowa, która jest różna od umowy leasingu finansowego.

Leasing nieodwoływalny jest to taka umowa leasingowa, której rozwiązanie może nastąpić jedynie w wypadku:

- wystąpienia bardzo mało prawdopodobnego zdarzenia warunkowego,

- za zgodą leasingodawcy,

- zaistnienia sytuacji zawarcia przez leasingobiorcę nowej umowy leasingowej z tym samym leasingodawcą na taki sam lub równoważny składnik aktywów lub

- dokonania przez leasingobiorcę dodatkowej wpłaty w momencie rozpoczęcia leasingu, powodującej, że kontynuacja leasingu ma charakter wystarczająco pewnej.