Klasyfikacja leasingu

Kodeks cywilny wskazuje, że przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Kodeks wskazuje również jaka jest forma takiej umowy, obowiązki korzystającego oraz finansującego, koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz m.in. konsekwencje wad rzeczy będącej przedmiotem leasingu. Podobne rozumienie leasingu pojawia się w MSR 17, które się do niego odnosi.

Polecamy: Zakładam firmę

Z uwagi na to, że transakcja pomiędzy leasingodawcą, a leasingobiorcą budowana jest w oparciu o umowę leasingową o charakterze wspólnym dla obydwu stron, jest uzasadnione używanie jednolitych definicji. Stosowanie takich samych definicji w zróżnicowanych okolicznościach, w których działają leasingodawca i leasingobiorca, może powodować, iż ta sama umowa leasingowa będzie inaczej zaklasyfikowana przez leasingodawcę, a inaczej przez leasingobiorcę. 

Sytuacja, gdy leasingodawca odnosi korzyści z gwarancji wartości końcowej dostarczonej przez stronę nie związaną z leasingobiorcą.

Ważna jest jednak sama jego klasyfikacja, która, o ile nieokreślone w prawie polskim, o tyle oznaczona w MSR.